Welcome visitor you can log in or create an account
polemics

polemics

КАКВО ОБЕДИНУВАЊЕ Е МОЖНО ИЛИ КОЈ Е ВЕРА А КОЈ НЕВЕРА?

Фотографијата треба да биде потсетување на народната мудрост која сме ја слушале како деца, дека прачките во сноп се нескршливи!!  

ЈорданПетровски 17.02.2020

Во ова предвечерје на избори кои конечно ги прифати Заев, од сите страни доаѓаат повици за обединување. По мое видување ниту еден од овие повици не е искрен. А, не е искрен затоа што не посочува околу што би трабело да се обединиме. Односно, не ја објаснува суштинската цел на обединувањето а тоа е деморатизација и владеењето на правото во Македонија како основен услов за опстанок на Македонија како држава!

Се манипулира, повторно, со веќе по кој знае кој пат повторената приказна, да го срушиме оној што е во моментот на власт Заев денеска , Груевски, Црвенковски/Бучковски, Љупчо, Црвенковски... во минатото. Суштинскиот проблем на Македонија не се личностите кои ни ги нуделе и ни ги нудат да ги рушиме, туку проблемот с во тоа што не е променет системот кој беше воспоставен во 1945 година! Тоа е систем кој почива на политички и економски криминал, политичка и економска корупција, лажен соживот -- братство и единство, систем на присила, систем кој казнува успешни и самостојни луѓе/умови, а кој наградува неморални поведенија, ситем за кој Уставот за коните се парче хартија за кои не треба да се држиме како пијан за плот!! Проблемот е што службите за безбедност кои, според Уставот, треба  да ги санкционираат криминалот и корупцијата се центарот од кои тие се стимулираат. Парите и моќта да обезбедуваат привилегии и да преиначува судски пресуди ѝ се потребни на службата за да ја плаќа соработничката мрежа која е енормно голема и брои околу 400 илјади луѓе!

Оттука, според мене понудата на најголемата опозициска партија, која нуди економска обнова е неостварлива бидејќи 99% од економијата во државата е под капата на Службата! Затоа ми се наметнува прашање, дали Мицкоски мисли да продолжи да ѝ слугува на Службата и само тој и неколкумина околу него да ги почувствуваат бенефитите од промената на човекот кој бил досега на власт, а за тоа како и сите премиери досега да биде обвинет, ама неосусуден, за криминал кој ќе се прикажува во милијарди!?

Ванхауте го беше детектирал проблемот во Македонија со 100% точност! Еве ја неговата дијагноза:

Проблемот не е една партија да се замени со друга, односно да се тргне ВМРО-ДПМНЕ и да дојде СДСМ.
Вие имате системски проблем и тоа е она што треба да се промени.
Рано е да се зборува за каков било друг план. 

Но секогаш пред човек да направи вистинско дело од лукавиот добива понуда да го избере патот по кој ќе тргне и се разбира до која цел ќе стаса. Дали ќе стаса до целта да остане запишан во историјата како човек кој направил големо дело или ќе го избере патот кој води до целта да остане запишан во историјата како човек кој заради некои ситни погодности го изневерил сопствениот збор, сопствената појдовна идеа? А таа беше СМЕНА НА СИСТЕМОТ. Господинот Вaнхојте лукавиот го стави на искушение нудејќи му дружба со фондацијата Отворено опшетство Македонија. Превејаните комунистички манипулатори од ФООМ му понудија на господинот Ванхауте слава. Почнаа да го канат на трибини кадe му даваа простор да говори. Медиумите платени од ФООМ секој ден пишуваа за тоа што рекол Ванхауте. Дали само настапите на трибините, написите во весниците беа причина господинот Ванхауте да заборави на зборот кој го дал, СМЕНА НА СИСТЕМОТ и да стане ДРУГАРОТ Перо во комуњарската братија на ФООМ не би сакaл да шпекулирам.

Истото се случи и со Прибе! Значи, иако Ванхауте и Прибе знаеа дека решението на проблемот не е една партија да се замени со друга, тие не само што го дозволија тоа туку и го наметнаа решението, една партија да се замени со друга, без да се направиат вистински реформи во од нив посочените области.

Има уште една битна работа кој мора да имаме на ум ако сакаме да дојдеме до вистината каде лежи проблемот. Ниту еден премиер освен Заев не биле осомничени и аболицирани за криминал пред да влезат во политиката и да станат премиер! Ама откако станаа премиери за сите се пишува дека сториле криминали, а дел од нив се судени.

Значи изворот на проблемот е СИСТЕМОТ, а не луѓето. Досега ние ги менувавме луѓето и тоа се покажа неуспешно! Зар не гледате дека и сега чуварите на системот пак заговараат да направиме смена на луѓе а не на системот?

Затоа еве ќе изнесам мое видување како да го решиме проблемот, односно како да се промени системот по демократски пат.

Прво и основно е тоа што НИЕДНА ПАРТИЈА сама не може да освои доволно пратеници да го стори менувањето на системот!

Од тука ако се сака промена на системот за да се изградат темелите за градење на демокртска држава мора да се обединат партиите кои сакаат демократска и правна држава, држава во која ќе се почитуваат ИНДИВИДУАЛНИТЕ човекови права и слободи, држава во која сите ќе бидат еднакви пред законот, држава каде што институциите ќе го бранат Уставот, правото и изборната волја на граѓаните искажана на избори, односно обединување на СУВЕРЕНИСТИТЕ!!

Значи обединувањето е можно ако сите партии и движења се откажат од своите идеологии. Левичарите од социјалната држава, десницата од укинување на стекнатите социјални права! Ниедна партија или движење да не го наметнува своето видување во кој сојуз треба Македонија да се приклучи!
Па откако ќе се направи менување на системот,менување кое не смее да трае повеќе од една до една ипол година, да се распишат нови избори и сите партии да учествуваат самостојно или дел од нив како коалиции во изборите на кои ќе ги понудат своите идеолошки определби и своите оределби за влегување во сојузи!

Што треба да се стори доколку обединувањето биде успешно и донесе доволен број пратеници за формирање на влада без да се коалицира со некоја друга партија?

Првин треба да се поништат сите закони, договори, избори на функционери итн. кои се донесени со кршење на Уставот. Тоа е единствено можно да се стори бргу и ефикасно само со лустрација. Затоа владата која ќе биде избрана ќе треба веднаш да побара мислење од Венецијанската комисија за тоа дали во Македонија треба да се спроведе лустрација и за период после 1991 година, иако Венецијанската комисија веќе дала такво мислење. Барањето да биде поткрепено со приложување докази сочинети од законите, правилниците и другите нормативни акти кои се донесени после 1991 година со кои е нормиран НУСТАВЕН прогон на идеолошки и политички противници на системот, а за кој постојат непобитни докази во форма на досиејата на обработуваните! Со тоа ќе се елиминира секаков приговор за спроведувањето на лустрацијата од земјите на ЕУ, Велика Британија и САД, а и на оние кои ќе ги опфати лустрацијата.

Прво и најважно што ќе се добие со лустрацијата е доказ дека сите власти кои ја воделе Македонија од 1991 година биле марионетски и работеле за туѓи интереси. Со тоа и ќе се поништат сите закони, договори и спогодби кои ги донеле, односно прифатиле, тие власти!

Но тука би требало да стои клаузула дека сите договори кои се прогласуваат за неважечки ќе се стават во мирување се до формирање на партиска влада на изборите кои би биле спроведени по распуштање на обединетата (сенародна) влада.

Причина плус за одлагање на примената на поништувањетто на сите договори е следнава:

Според искуствата на Латвија која имала идентични проблеми како Македонија, лустрацијата ќе донесе ЗАБРАНА на партиите кои се произлезени од Комунистичката партија на Македонија и на врхушките од тие партии кои нема да бидат осудени на затворски казни да им се забрани учеството во политичкиот живот.

Значи, на необремените приврзаници на партиите кои ќе бидат збранети мора да им се овозможи да можат да формираат нови партии, да ги консолидираат и рамнопрвно да учествуват на тие избори.

На тие избори партиите како што напишав погоре би ги понудиле своите видувања за сојузи, за државно уредување итн. и победникот на тие избори по пат на референдум би морал според Уставот да провери дали нивната опредлеба за сојуз (дали НАТО, БРИГЗ, ЕУ) е прифатлива за граѓаните.
Сенародната влада би имала задача, покрај лустрацијата да направи попис, да го прочисти избирачкиот список, да ги устрои безбедносните служби по теркот на демокртска држава.

На потег е ВМРО ДПМНЕ!
Тие се партија која треба да повика на обединување под принципите кои ги наведов погоре за да конечно се промени по легален и легитимен пат тоталитарниот комунистички систем и да се растури тајната идеолошка полиција, изворот на сите зла.

Оваа воедно е и тест за ВМРО ДПМНЕ дали заслужува да добие подршка од оние кои заговарааат бојкот! 

Read more...

Диневски се обидува да ја дискредитира спроведената лустрација




Диневски се обидува да ја дискредитира спроведената лустрација со пример дека била лустрирана „некоја женичка што столеа во канцеларија 30 години“... Владата на Заев неодамна изготви Предлог-закон за поништување на лустрацијата и сите процеси кои произлегоа од неа. По тој повод телевизијата „24“ одржа панел дискусија во својата емијсија „Отворено“ (14 јануари 2020). Гости на панелот беа: Александар Диневски, поранешен припадник на СДБ; Владимир Милчин, поранешен директор на фондацијата Отворено општество, лустриран како соработник на органите на државната безбедност; Томе Аџиев, поранешен претседател на Комисијата за лустрација; Илија Димовски, пратеник - ВМРО ДПМНЕ; Снежана Калевска Ванчева, пратеник - СДСМ. Водител: Младен Чадиковски. Релевантни линкови:
Read more...

МИЛЧИН БИЛ ДЕРЕГИСТРИРАН А ТОА СПОРЕД ДИНЕВСКИ Е ОСНОВ ДА СЕ СТАНЕ СОРАБОТНИК! БРАНИТЕЛОТ ДИНЕВСКИ ГО ЗАКОПА БРАНЕТИОТ МИЛЧИН

 


Диневски вели дека Милчин не можел да стане соработник на службите на државната безбедност бидејќи не бил „дерегистриран“ од „претходна оперативна обработка“. Но Милчин нуди доказ...

Read more...

НОРМАЛНА МАКЕДОНИЈА ЗНАЧИ ЛУСТРАЦИЈА

 

NORMALNA HRVATSKA ZNAČI LUSTRACIJA 
 
2019-06-23

     Usprkos mogućim kontroverzama lustracija donosi ekonomski napredak, jačanje demokracije, smanjenje korupcije i jačanje povjerenja građana u institucije sustava, Upravo kako se to dogodilo u Njemačkoj i Češkoj .

" Demokratske države utemeljene na vladavini zakona moraju, prilikom uklanjanja nasljeđa bivših totalitarnih sustava, primjeniti procedure i sredstva demokratske države....Neke zemlje su smatrale neophodnim uvesti administrativne mjere kao što su lustracija i zakoni o uklanjanju komunizma. Cilj ovih mjera je isključiti iz vlasti one osobe za koje se ne može pouzdano vjerovati da će vlast vršiti pokoravajući se demokratskim proncipima... "

 

Ovako je, u dokumentu pod nazivom Mjere za potpuno uklanjanje naslijeđa bivšeg komunističkog sustava Parlamentarna skupština Vijeća Europe prije točno dvedeset godina, 1996., ukratko obrazloženo što je lustracija i što je njen cilj.

Istražujući konkretan utjecaj lustracije na društva nekih bivših komunističkih zemalja, američka politologinja Cynthhia M. Horne je 2014. zaključila da je lustracija imala različite učinke na povjerenje građana u institucije sustava i stvaranje demokratskog društvenog ozračja.

Lustracija nije osveta

Prema njenim riječima lustraciju treba vidjeti kao sredstvo suočavanja sa zlodjelima prošlosti s ciljem da se postigne kombinacija istine, pravde, vladavine zakona i trajnog mira. Taj se cilj htjelo postići uklanjanjem komunističkih dužnosnika, pripadnika tajne policije i njihovih doušnika iz politike, odnosno položaja koji im omogućava vlast i utjecaj u društvu.

Osim toga lustracija je obuhvaćala objavljivanje informacija o sudjelovanju pojedinaca u komunističkom režimu, te opći pristup spisima tajne policije.

Zato se u Češkoj se lustraciju opisivalo kao "način ritualnog prčišćenja s ciljem obnavljanja društvenog poretka i promjene moralne kulture građana".

U Njemačkoj, gdje je zloglasna STASI prisluškivala čak i osjetljive privatne telefonske razgovore legendarnog Helmuta Kohla, nakon mnogih rasprava odlučeno da za potrebe povijesnog istraživanja ili za potrebe medijskog izvješćivanja dokumenti STASI-ja moraju biti dostupni javnosti pod uvjetom da se informacije u dokumentima odnose na javni život, i da ne zadiru u ničiju privatnost.

Besprijekorna lustracija

Vlasti ujedinjene Njemačke odmah su otvorile arhive STASI-ja koji su jasno razotkrili godine represivnog i moralno bankrotiranog sustava. Takav postupak je bio uvjetovan i političkim raspoloženjem na istoku zemlje gdje su građani potpuno odbacili očajničke pokušaje STASI-ja da se prikaže kao znanstveno-istraživačka ustanova.

U svemu ovome važna je bila dobro uređena zapadnonjemačka uprava koja je omogućila stvaranje učinkovite Savezne komisije za arhive u koju se ulagalo oko 85 milijuna eura godišnje i koja je imala 2,5 do 3 tisuće zaposlenika koji su uspješno obradili desetak milijuna individualnih zahtijeva za uvid u spise tajne policije.

Iz njemačke perspektive, ovako uredna i temeljita lustracija nije imala za cilj "lov na vještice" nego stvaranje uvjeta da se, iznošenjem realnih i provjerenih činjenica obnovi povjerenje građana u institucije sustava.

 

Slično Njemačkoj, Češka je lustraciju provela otvaranjem arhiva bivše tajne policije ali i suđenjem bivšim komunističkim dužnosnicima za koje je utvrđeno da su činili zločine.

Slično kao u Njemačkoj, u Češkoj je o lustraciji vođena otvorena i demokratska javna rasprava u kojoj su pobornici desnih političkih opcija zastupali mišljenje kako su u moralnom smislu nacisti i komunisti bili isti, dok su pobornici ljevičarskih gledišta izražavali zabrinutost da se čitava stvar ne pretvori u politički progon.

Ipak, s obzirom da je lustracija u Češkoj išao za time da se u istragama utvrdi individualna odgovornost pojedinih komunističkih dužnosnika, njen tijek je bio neometen, sve jedno jesu li na vlasti bili ljevičari ili desničari.

Eksplozija antikomunizma

Nedovršena, kontroverzna i mlako provedena lustracija u Mađarskoj i Poljskoj u najnovije su vrijeme rezultirale eksplozijom antikomunizma. Primjer toga je mađarski predsjednik Viktor Orban koji je za svoju životnu i političku misiju uzeo raščišćavanje nasljeđa komunizma rukovodeći se mišlju "da je politička ljevica u ...Mađarskoj preobučena Komunistička partija...". Slično misli i poljski predsjednik Andrzej Duda.

Viktor Orban je baštinik stanja u kojem se nakon pada komunizma 1990. tadašnja vladajuća koalicija u Mađarskoj nije mogla dogovoriti oko toga kako raskrstiti sa komunističkom prošlošću zemlje. Rezultat je bio vrlo blagi lustracijski zakon koji nije išao za kažnjavanjem krivaca za počinjene zločine, a sve pod geslom da će demokratska budućnost i blagostanje biti najbolja osveta bivšim komunistima. Istovremeno, u dijelu javnosti je stvorena slika da mađarski tzv. "gulaš komunizam" i nije bio tako nehuman kao što je to npr. bio komunistički sustav u Rumunjskoj.

Za razliku od Nijemaca i Čeha, Mađari nikad nisu otvorili arhive komunističke tajne policije koji su ionako tek djelomično sačuvani nakon što su ih poraženeni komunisti 1989. i 1990. pokušali uništiti.

Rezultat svega je bio da su mnogi komunistički dužnosnici zadržali svoje položaje, što je iz perspektive Viktora Orbana i njegovih pristalica, bilo nastavak komunističke diktature.

S obzirom je Poljska tijekom 1980.-ih bila ikona antikomunističke pobune, lustracija u ovoj zemlji je provedena na začuđujuće mlak način, te je iza sebe ostavila vrlo duge političke repove.

Naime, u doba pada komunizma u Poljskoj je, zbog straha da bi preoštar obračun sa komunističkom prošlošću mogao izazvati reakciju Sovjetskog saveza, stvoren niz Sporazuma za okruglim stolom koji su rezultirali time da su pripadnici nove političke elite podvukli debelu crtu između prošlosti i sadašnjosti s ciljem da se Poljacima u budućnosti omogući bolji život.

Rezultat svega je bio spori Lustracijski sud koji je uspio razotkriti samo nekolicinu bivših agenata komunističkih tajnih službi.

Posebni sudski procesi na kojima se pojedinim bivšim komunističkim dužnosnicima sudilo zbog teških zločina bili su neuspješni zbog slabe pravne pripreme i, za razliku od Njemačke i Češke, sasvim očite političke obojenosti čitavog postupka.

Istovremeno pristup arhivima bivše tajne policije je bio i ostao ograničen pa je samo desetak tisuća Poljaka dobilo uvid u podatke.

Ovakvo stanje stvari kod mnogih Poljaka je izazivalo zgražanje jer su u svemu vidjeli "amnestiju i amneziju" tj. pokušaj da se sasvim zataškaju i zaborave zločini komunističkog sustava. Takvo stanje stvari je na izborime 2015. dovelo do političke eksplozije antikomunizma.

Balkanska šutnja

 

Pogled na lustraciju u Rumunjskoj, Bugarskoj, Srbiji i Albaniji otkriva činjenicu da su se bivše komunističke političke elite jednostavno prelile u novi demokratski sustav i blokirale sve lustracijske pokušaje. Istovremeno, obični građani su bili manje-više šutljivi, dijelom zbog konkretnih intersesa, dijelom zbog straha da se ne razotkrije njihova povezanost sa komunističkim tajnim službama.

Tako je npr. u Rumunjskoj otprilike petina stanovništva pripadalo komunističkoj stranci ili su bili doušnici tajne policije. Rezultat toga je bila potpuna lustracijska šutnja koja je omogućila da vlast preuzmu bivši suradnici zloglasnog diktatora Ceausescua.

U Bugarskoj, mali koraci u lustraciji napravljeni su pod pritiskom članstva u EU i NATO-u, ali je i tada čitava stvar bila potpuno utopljena u politiku. Rezultat svega je da su vlast i utjecaj u zemlji zadržali pripadnici političke i gospodarske elite čiji utjecaj ima korijene u komunizmu.

U Srbiji je vrlo tanka skupštinska većina 2003. usvojila lustracijski zakon prilično neodređenog imena, Zakon o odgovornosti za kršenje ljudskih prava, koji nije provođen jer su u izvršnu vlast ušli Miloševićevi socijalisti koji se protive provođenju lustracije.

Slično je i u Albaniji u kojoj lustracije gotovo da nije ni bilo.

Uljuđeni izuzetci: Slovenija i Slovačka

Iako je utjecajni političar Janez Janša grmio kako je Sloveniji potreban obračun sa "Udbomafiom" i iako je neko vrijeme čak i postojala internetska stranica "Udba.com" na kojoj su objavljivani povjerljivi dokumenti jugoslavenske tajne policije, proces lustracije u ovoj zemlji nije odmakao daleko. Razlog leži u činjenici što su tijekom 1980.-ih pripadnici tadašnje slovenske komunističke bili vođe demokratskog pokreta i kasnije borbe za nezavisnost Slovenije. Zbog toga, javna potpora lustraciji nikad nije bila naročito velika pa ima Slovenaca koji dijele mišljenje političara Francea Bučara koji je 1992. izjavio da bi usvajanje posebnog ustavnog amandmana o UDBI za Sloveniju značilo "prvi korak u stvaranju kvazi-fašističke države".

Slično Sloveniji, ni Slovačka nikad nije provodila lustraciju jer je komunistička elita u javnosti uspješno nastupala kao zaštitnica slovačkih interesa. Nakon propasti komunizma to se pretočilo u izborni uspijeh populističke ljevice u kojoj je bilo dosta reformiranih komunista.

Takvo stanje stvari nije promijenio ni poseban zakon donesen 1996. kojim je komunistička partija proglašena odgovornom jer nije "spriječila svoje članove da počine zločine".

Kontroverze oko lustracije

Važna strana lustracije su kontroveze koje su bile posebno očite u Poljskoj gdje je istraga pokazala da su članovi legendarnog sindikalnog pokreta otpora Solidarnost bili suradnici tamošnje tajne policije isto kao i kontroverzni u nadbiskup u Varšavi Stanislaw Wielgus.

Iako je Wielgus na koncu podnio ostavku i iako nije lustriran, jer poljski lustracijski zakoni štite crkvu, ugledni "The Economist" je istakao kako je ovaj slučaj doveo u pitanje politički i moralni ugled katoličke crkve u Poljskoj .

Osim svega navedenog lustracija je, smatra Cynthhia M. Horne,imala i jednu neželjenu posljedicu jer je, umjesto simboličkog pročišćenja i demokratizacije društva poticala birokratske smjene, iza kojih je često stajala pragmatična borba za vlast.

Primjer toga su Poljska i Mađarska gdje je slabašna lustracija prouzročila političku eksploziju antikomunizma te Albanija, Bugarska, Rumunjska i Srbija gdje lustracija uopće nije provedena i gdje političke i gospodarske elite svoje korijene često imaju u komunizmu.

 

Usprkos ovim kontroverzama Horne smatra da lustracija donosi ekonomski napredak, jačanje demokracije, smanjenje korupcije i jačanje povjerenja građana u institucije sustava, Upravo kako se to dogodilo u Njemačkoj i Češkoj.

Tihomir Rajčić, Slobodna Dalmacija

Read more...

СПОРЕД ДИНЕВСКИ УДБА ЈА ДОНЕЛА ДЕМОКРАТИЈАТА ВО МАКЕДОНИЈА 1990/91 ГОДИНА




Диневски тврди дека демократијата во Македонија ја донеле припадниците на МВР. Според нас, тоа е причината зошто мора да има лустрација по 1991 година. И која е веројатноста дека е точно тврдењето на Диневски дека досиејата биле претравани и уништувани?

Read more...

ДАЛИ ИЛИЈА ДИМОВСКИ ИМА СПРОТИВЕН СТАВ ОД МИЛЧИН, ДИНЕВСКИ, ВАНЧЕВСКА??







Дали пратеникот од ВМРО ДПМНЕ навистина застапува став спротивен од Милчин, Диневски и Ванчевска? Владата на Заев неодамна изготви Предлог-закон за поништување на лустрацијата и сите процеси кои произлегоа од н


Read more...

ФАКТИТЕ СЕ ПРОТИВ МИЛЧИН, ДИНЕВСКИ, ДИМОВСКИ И ВАНЧЕВА 3





Владата на Заев неодамна изготви Предлог-закон за поништување на лустрацијата и сите процеси кои произлегоа од неа. По тој повод телевизијата „24“ одржа панел дискусија во својата емијсија „Отворено“ (14 јануари 2020). Гости на панелот беа: Александар Диневски, поранешен припадник на СДБ; Владимир Милчин, поранешен директор на фондацијата Отворено општество, лустриран како соработник на органите на државната безбедност; Томе Аџиев, поранешен претседател на Комисијата за лустрација; Илија Димовски, пратеник - ВМРО ДПМНЕ; Снежана Калевска Ванчева, пратеник - СДСМ. Водител: Младен Чадиковски. Релевантни линкови:
 
Read more...

ФАКТИТЕ СЕ ПРОТИВ МИЛЧИН, ДИНЕВСКИ, ДИМОВСКИ И ВАНЧЕВА 2

 

 

Владата на Заев неодамна изготви Предлог-закон за поништување на лустрацијата и сите процеси кои произлегоа од неа. По тој повод телевизијата „24“ одржа панел дискусија во својата емијсија „Отворено“ (14 јануари 2020). Гости на панелот беа: Александар Диневски, поранешен припадник на СДБ; Владимир Милчин, поранешен директор на фондацијата Отворено општество, лустриран како соработник на органите на државната безбедност; Томе Аџиев, поранешен претседател на Комисијата за лустрација; Илија Димовски, пратеник - ВМРО ДПМНЕ; Снежана Калевска Ванчева, пратеник - СДСМ. Водител: Младен Чадиковски.

Read more...

ФАКТИТЕ СЕ ПРОТИВ МИЛЧИН, ДИНЕВСКИ, ДИМОВСКИ И ВАНЧЕВА

20.01.2020


 
 
 
Владата на Заев неодамна изготви Предлог-закон за поништување на лустрацијата и сите процеси кои произлегоа од неа. По тој повод телевизијата „24“ одржа панел дискусија во својата емијсија „Отворено“ (14 јануари 2020). Гости на панелот беа: Александар Диневски, поранешен припадник на СДБ; Владимир Милчин, поранешен директор на фондацијата Отворено општество, лустриран како соработник на органите на државната безбедност; Томе Аџиев, поранешен претседател на Комисијата за лустрација; Илија Димовски, пратеник - ВМРО ДПМНЕ; Снежана Калевска Ванчева, пратеник - СДСМ. Водител: Младен Чадиковски. Релевантни линкови:


- http://macedonianinformationcentre.or...

- http://macedonianinformationcentre.or...

- http://macedonianinformationcentre.or...

- http://macedonianinformationcentre.or...

- http://macedonianinformationcentre.or...

- http://macedonianinformationcentre.or...
 

Read more...