Welcome visitor you can log in or create an account

КОИ СЕ СЕ „МАКЕДОНЦИ“ КОИ ГИ УДРИЛЕ ТЕМЕЛИТЕ НА АНТИМАКЕДОНИЗМОТ, ОДГОВОР НА Г. Ф.ЕМЕНСКИ:Еволуција на рускиот антимакедонизам и европскиот пат на државата (кон пеколот?) поплочен со руски намери


Јордан Петровски 29.11.2023

Најдов малку слодбодно време па да искоментирам дел од текстот на госпоѓата Фросина Ременски објавен на нејзината ФБ страница во кој таа се обидува да објасни кој е виновникот за попречувањето на европскиот пат на Р. Македонија: Еволуција на рускиот антимакедонизам и европскиот пат на државата (кон пеколот?) поплочен со руски намери (прв дел).
Се
надевам дека госпоѓата Фросина Ременски ќе ги прифати или побие овие мои докази кои фрлаат сосема поинаква слика од онаа што сака да ни ја исцрта госпоѓата Фросина!
Како ќе наоѓам време ќе ги коментирам и останатите тврдења на госпоѓата Ременски кои се објавени во првото продолжение  а ќе ги коментирам и следните продолженија.
На почеток да разјаснам една дилема која можеби ќе ја стекнат читателите а тоа е дека јас сум противник на тврдењата за Руско Српска спрега во попречувањето на европскиот пат. Јас се слагам со госпоѓа Ременски дека имало и има пречки на патот на Р. Македонија кон ЕУ, но вистинските пречки кон вистинско осамостојување, демократизација, декриминализација, деудбеизација на Р. Македонија се пречки исклучиво од желбата на политичката елита која е створена во Р. Македонија од УДБа-српската идеолошка полиција веднаш по 1945 година, со цел да се зачува влијанието на Србија а со тоа и на Русија во Р. Македонија. Но во целата таа игра учествуваат Српските верни пријатели Бугарија и Грција а во поново време и Албанците. Пријателството помеѓу овие држави е врзано за зачувување на окупираните териториии од Македонија од страна на Бугарија и Грција и Албанците кои сега за прв пат очекуваат да добијат територија од Р. Македонија која ќе биде припоена кон Косово а како крај на цел е сите територии да се припојат кон Албанија! За да се случат овие работи не ќе било можно ако во Македонија немало луѓе кои работеле против интересите на Македонците и Македонија! Моето не слагање со госпоѓа Ременски е за тоа кои се луѓето кои го попречиле и попречуват патот на формирање на самостојна, суверена демократска држава  Македонија. 
За среќа се отворија архивите на САД, В. Британија, по малку на Србија па можеме веќе многу прецизно да ги лоцираме виновниците-предавниците кои се декларирале за Македонци а работеле против интересите на Македонија и Македонците!!

 Госпоѓа Ременски го вели следново:

Од аспект на периодот по Букурешкиот договор и руската саботажа се гледа "револуционерно движење" во функција на бугарските и српските интереси во тој период (нијансирани и денес), но и првото про-американско, про-западно ориентирано делување на Јане Сандански кој преку Аферата Мис Стоун успева да ја пробие руската разузнавачка улога од пред илинденскиот период за неутрализирање на револуционарната борба за Автономна Македонија во рамки на Османлиска империја.

Аферата Мис Стоун претставува првиот никулец на билатерална соработка/преговори на САД што е поврзана со Македонија. За тоа придонесува и автентичниот приказ на настаните од страна на мисионерката Стоун која со огромен респект од Солун зборува за целите, третманот и организацијата на четите на Јане Сандански. Тие автентични кажувања на Мисионерката Стоун ги побиваат сите медиумски и диполматски спинови за некакво „варварство“ и тиранија на Сандански.

Но еве како во САД гледале на „билатералнарта соработка“ и каков речник употребувале во „билатералната соработка“



Quote:October 1901     C.M. Dickinson, an American diplomat in Bulgaria begins negotiating with the bandits for Miss Stone’s release. Dickinson requests that the bandits accept a lower sum, arguing that it is impossible to raise $110,000.

Октомври 1901 година C.M. Дикинсон, американски дипломат во Бугарија почнува да преговара со бандитите за ослободување на Мис Стон. Дикинсон бара бандитите да прифатат помала сума, тврдејќи дека е невозможно да се соберат 110.000 долари.
 And at one point, Roosevelt favored just such a course. On October 2 the President wrote Second Assistant Secretary of State Alvey Adee that the United States government should not be expected to rescue Miss Stone: “Every missionary, every trader in wild lands should know and is inexcusable for not knowing that the American government had [sic] no power to pay the ransom of anyone who is captured by brigands or savages.

И во еден момент, Рузвелт фаворизираше токму таков курс. На 2 октомври, претседателот му напиша на вториот помошник државен секретар Алви Ади дека не треба да се очекува владата на Соединетите Американски Држави да ја спаси Мис Стон: „Секој мисионер, секој трговец во дивите земји треба да знае и е неоправдано што не знае дека американската влада има [ sic] нема моќ да плати откупнина на некој
што е заробен од разбојници или дивјаци“.

While Miss Stone’s friends and relatives launched a frantic fund-raising drive in her behalf, the ABCFM and the State Department settled on Dr. George Washburn to coordinate negotiations with
the brigands. Washburn, who was the head of Robert College in Constantinople, was perhaps the most influential American in the Balkans.

Додека пријателите и роднините на Мис Стон започнаа избезумено собирање средства во нејзино име, ABCFM и Стејт департментот се договорија со д-р Џорџ Вошберн да ги координираат преговорите со
разбојниците. Вашбурн, кој беше шеф на колеџот Роберт во Константинопол, беше можеби највлијателниот Американец на Балканот.

In short, the Stone Affair served to introduce twentiethcentury America to
international political terrorism.

Накратко, Камената афера служеше за воведување на Америка на дваесеттиот век во
меѓународниот политички тероризам.


The board’s decision to pay up, however, soon came under attack from field workers in Macedonia and Bulgaria. Whether or not they sympathized with the Macedonian cause, most of Miss Stone’s colleagues were reluctant to support any action that would encourage further terrorism. “What is paid will be a price on our heads,” warned the Reverend J. W. Baird. “If I should be so taken,” declared the Reverend James Clarke, who like Baird, was situated at Samokov, “I do not think I should wish ransom to be paid for me whatsoever the result might be.” Consequently, on September 28, Smith, enclosing a copy of Clarke’s letter, notified Secretary of State Hay that the board would, after all, not ransom Miss Stone; rejection of the brigandsdemands was “indispensable to the security of the American missionaries now resident in European Turkey.”

Одлуката на одборот да плати, сепак, набрзо беше нападната од теренските работници во Македонија и Бугарија. Без разлика дали сочувствувале со македонската кауза или не, повеќето колеги на Мис Стон не сакале да поддржат каква било акција што би поттикнала понатамошен тероризам. „Она што е платено ќе биде цена на нашите глави“, предупреди пречесниот Џ. В. Берд. „Ако така би ме одземаат“, изјавил пречесниот Џејмс Кларк, кој исто како Берд, се наоѓал во Самоков, „мислам дека не треба да посакувам да се плати откупнина за мене каков и да е резултатот“. Следствено, на 28 септември, Смит, приложувајќи копија од писмото на Кларк, го известил државниот секретар Хеј дека одборот, на крајот на краиштата, нема да ја откупи Мис Стон; отфрлањето на барањата на разбојниците беше „незаменливо за безбедноста на американските мисионери кои сега живеат во европска Турција“.
 
Според Фросина Ременски САД и со Бил Ладен остварувал билатерална соработка! САД заради антентатите на Гемиџиите -анархистите: Јордан Поп Јорданов - Орцето, Константин Кирков, Димитар Мечев, Илија Трчков, Владимир Пингов, Павел Шатев, Марко Бошнаков, Милан Арсов и Георги Богданов и Цветко Трајков и заради киндапирањето на Мис Стоун ја прогласува ОРГАНИЗАЦИЈАТА/ ВМРО за терористичка и тоа мнение за ВМРО се провлекува до денешни денови.
 
Уште едно тврдење на госпоѓата Ременски:
 
Јане Сандански беше убиен по нарачка на Тодор Александров во историографијата идентификуван како српски четник облечен во македонска комитска облека, ангажиран од руско-бугарскиот царски двор против интересите за државност на Македонија.
Јане Сандански не е убиен, врз него е извршена пресуда на ЦК на ОРГАНИЗАЦИЈАТА-ВМРО која е донесена на Конгрес!!


На Ќустендилскиот конгрес на ОРГАНИЗАЦИЈАТА-ВМРО кој се одржал во село Жабокрт од 5-15 Март 1908 ма на иницијатива на Христо Матов заради кршење на членовите 189, 190, 193 и 205 от уставот на ВМРО ги осудува на СМРТ заради не единство, профитерство, издајство и братоубиство Јани Сандански, Тодор Паница, Георги Скрижовски, Чудомир Кантарџиев и Александар Бујнов!

На Конгресот не присуствувале само делегати од Серскиот округ, округ кој го водел Јане Сандански!

Конгресот го осудил Јане Сандански за непочитување на членовите 189, 190, 193 и 205 од Уставот на ВМОРО, односно за неправомерно извршување на убиства.


Јане Сандански, Тодор Паница, Чудомир Кантарџиев, Александар Бујнов и Георги Скрижовски биле осудени на смрт .

Според конгресот Организацијата требала да одржува контакти со Бугарија, да зема финансиски средства од бугарската влада, меѓутоа таа не треба со ништо конкретно да се обврзува и ангажира кон Бугарија.

Бил избран нов Централен комитет во кој влегле Павел Христов, Ефрем Чучков и Петко Пенчев. Како дополнителни членови биле избрани Стојан Икономов, Петар Ацев и Аргир Манасиев. За задгранични претставници биле избрани Христо Матов, Михаил Дорев и Апостол Греџов, а за дополнителни членови доктор Христо Татарчев, Пејо Јаворов и Христо Силјанов.

За официјален орган би избран весникот „Илинден“.



[Image: Rezolucia_VMORO_1908.jpg]



Убиството на Сарафив и Гавранов е извршено по налог на Јане Сандански  а тоа значи без никаква одлука на ЦК на ОРГАНИЗАЦИЈАТА. Тоа е почетокот на братоубиствената војна, војна која ја започнал Јане Сандански!!